AVONTUUR

Wat is de houdbaarheidsdatum van avontuur? Echt spannend schijnt het te zijn om het te doen op onverwachte plaatsen. Die vraag krijg ik wel eens: ‘Wat is de gekste plek waar jij het gedaan hebt?’ Ik begrijp die fixatie niet. Moet ik de lift stilzetten tussen de vierde en de vijfde verdieping en dan terwijl het alarm afgaat en hulp nadert een erectie produceren? Moet die lift dan ook nog liefst van glas zijn? Wat is er lollig aan een wip in het toilet van een vliegtuig? Ik heb nog nooit iemand gesproken die het gedaan had op een echt verrassende plek. Oei, oei, keken de buren toe? Kinky!

Ik heb het eens gedaan op de parkeerplaats bij het vliegveld Charles de Gaulle. Het was wel leuk, omdat de opstijgende vliegtuigen er een speciale betekenis door kregen, maar toch was het vooral stress relief, zo halverwege de terugreis van de Côte d’Azur naar huis.

‘Waar zou je het met mij willen doen?’ vroeg het meisje hees.

‘Op het podium van Carré’, zei ik maar. ‘Als toegift na een optreden van Marco Borsato.’ Je moet wat.

Ik vind het lekker gewoon in bed, zacht op de vertrouwde matras, kaarsjes op de nachtkastjes, badhanddoekje niet ver weg. Maar je wilt niet voor fantasieloos doorgaan. Laat staan voor niet-avontuurlijk.

Ik ben best avontuurlijk. Ik heb na mijn 5oste voor het eerst oesters gegeten. Ik vind dat zappen ook best avontuurlijk kan zijn. Ook varieer ik in nootjes, smaken Coolbest en patésoorten. Ik denk vaak: kom, we gaan linksaf op de A10 en we stoppen pas op de Champs-Élysées. Er is dan altijd iets met wetten en praktische bezwaren.

Eén nachtje overslaan is gepermitteerd. Daarom wil ik ook geen huisdieren. Vrijheid is altijd beperkt en wat je hebt moet je koesteren.

Het is een vreemd verschijnsel dat het summum van avontuurlijkheid in onvrijheid gevonden schijnt te worden. Big Brother. Wat die tv-hit heeft losgemaakt in de devaluatie van emoties!

‘Ik ben wel toe aan een nieuwe uitdaging.’

Brrr. Je kan het toch niet meer uit je bek krijgen?

‘Beschrijf jezelf eens.’

‘Nou, ik ben best wel spontaan.’

Ik ben ook best wel spontaan, maar ik wil het niet meer zijn, omdat Ruud het was. Het wordt allemaal voor je georganiseerd. Je kunt zelfs gekidnapt worden als je dat wilt.

Ik weet wat ik leuk vind: ik ben best al een beetje slaperig en daar rolt nog een sms’je binnen. ‘Kom je?’ staat er. Het is verdomme twaalf uur geweest! Maar ik vind het dan lekker om eens onverstandig te zijn. Ik ben zo vaak wel verstandig. Dus ik ga. En dan mag de rollercoaster afgeschoten worden. Het startpunt is bekend, de finish is uit zicht. Dan gaat er niets boven de geuren die opstijgen uit een bakkerij als de zon net opkomt. Dan leef ik.